تبلیغات

روستای شالان دارای پیشینه کهن تاریخی است. وجود تبعات و بقاع متبرکه همانند زیارتگاه مسجد عبدالله ته عمر، بابا یادگار، مقبر ابودجانه، مقبر باباشیخ، مقبر شیخ بایزی و همچنین مقبره بابا فقی رد گر کهنگی و سابقه تاریخی این قصبه است. به احتمال زیاد سابقه این دهات به روزگار مرور دور ساسانی می رسد.



انجیر، گردو، نارون و هلو از برجسته ترین محصولات سردرختی باغات شالان محسوب می شوند. حنط و آتمسفر نیز سر پشه دره این دیه کشت می شود. باب روستای شالان صنایع دستی نیز رواج دارد و گروهی از مردم به ویژه زنان به تولید نفس اشتغال دارند.


 
مصالح به کاررفته دروازه اندر خانه های قدیمی مشتمل سنگ، آجر، گچ، چوب، خشت و گل است. منتها خانه های جدید با مصالح سیمان، آهن، آجر و گچ ساخته می شوند.


مناظر طبیعی و حجاب جنگلی ارتفاعات دالاهو با چشم اندازهای خوشگل و کم نظیر، یکی از جاذبه های طبیعی روستای شالان است.


مردم قریه در خلق فراغت به اجرای بازی های محلی می پردازند که معروف ترین ثانیه ها گرزان است. این بازی 8 آدم بازیکن دارد که بازیکنان درب مربعی که بر روی زمین ترسیم می شود رسم می گیرند. داخل وسط این مربع چاله ای فراغت دارد که چهار گُرز در درون چاله سکون می دهند. سپس چهار نفر باب خط تدافع به حفاظت از گرزها می پردازند و چهار نفر که باب خارج از مربع هستند برای تصرف گرزها به افراد تو مربع حمله می کنند. چنانچه موفق به تصرف گرزها شوند به حمله خود با گرز استمرار می دهند و افراد مدافع آن ها را از خود سیکل می کنند. سایر بازی ها عبارتند از قاوقاوان و توقا. از مهم ترین صنایع دستی و هنری روستای شالان به جاجیم، موج، گیوه و توپ دوزی می توان اشاره کرد. موسیقی مدخل سرپوش میان مردم روستای شالان مثل سایر جاها کردنشین اهمیت فراوانی دارد و سود از شمشال و دف درب اجرای مراسم مذهبی بسیار متداول است. شمشال نوعی سامان بادی از مال التجاره فنر است که به نی همسانی و اختلاف دارد، این ساز با نوایی سوزناک و گیرا نواخته می شود. پوشاک مورد بهره وری مردان روستای شالان عبارتند از سربند، کلاه، عرق چین، کُوله بال، قبا، سُمخه، شال، سَلته، جافی، جوراب و گیوه و پوشاک زنان این ده نیز شامل سربند، زیرپوش، کلنجه، پیراهن، یل، قبا، روپوش و جافی است. از اطوار غذاهای متداول دهات می توان به شلم حکم کرد که ترکیبی از عرق انار، غله نیمکوب، سبزیجات معطر و مغز جوز است. کولیره نیز نوعی طعام محلی مرکب از آرد گندم، هوا و ذرت است که بر روی ساج کارآمد می شود. همچنین قیسی که ترکیبی از نخود، محلول ذوب خوی بزاق گوجه فرنگی، پیاز و کمی برنج است، یکی دیگر از غذاهای محلی روستای شالان است.

+ نوشته شده توسط Hamishedarsafar در دوشنبه، ۹ فروردین ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۴۱ بعد از ظهر، یک بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: سفر
هیچ نظری برای این نوشته وجود ندارد، شما اولین نظر را بنویسید ...
 captcha